Zamknąłeś ich w jego celi, choć miałeś inne?
Co z ciebie za glina?
POPRZEDNIO
Wczoraj aresztowano twego brata.
- Oskarżony przyznaje się do pobicia? - Nie.
Byłoby dużo roboty z pochówkiem tak dużej rodziny.
Nie będziecie zeznawać.
- Oskarżony jest wolny. - Sądziłam, że znikniesz.
Miasto wybuchnie. Musi się pan opowiedzieć.
To nie przejdzie!
Nie miałeś powodu tam być.
Opuść ręce.
Czyli jesteśmy kwita, tak?
Masz większe zmartwienia.
Potrzebuję krwi na ulicach.
Nie! Co robicie?!
Weź rodzinę i wynoś się z San Francisco.
Pożycz mi.
Słyszysz? Mówię, że potrzebna mi pożyczka.
- Coś nie tak? - Jack Damon.
Bill O'Hara! Jezu!
Co tu robisz?
W Chicago jeździłeś dla Pinkertona.
Za zimno. Jesienią wróciłem do San Francisco.
Flannagan nie miał miejsca i skończyłem tutaj.
- Tu? - Fung Hai płacą jak inni.
Pożyczą mi?
Jasne. 50 wystarczy?
Pewnie.
50.
Powodzenia, Bill.
Przykro mi. Czasem po prostu to jest nie wasza noc
- Niezła kupka. - Należało mi się.
Dobra chwila, żeby wypłacić i wrócić do domu.
Właśnie zamierzam. Po tej grze.
Kręć!
Dobra.
Mam dość.
- Kiepska noc? - Lewy stół.
Słowa hazardzisty.
- Odprowadzę cię. - Spłacę dług.
Wiem, Bill.
Oddychaj.
Spokojnie.
Opowiem ci o Fung Hai.
Uważają się za potomków Czyngis-chana.
Kojarzysz Mongołów? Największe imperium świata.
Nieważne.
Wyłonili się ze swoich stepów niczym demony, plądrowali miasta.
Chińczycy chcieli zrozumieć swojego wroga,
dlatego cesarz posłał na stepy zwiadowców.
Ci pojechali
i już z daleka ujrzeli białą górę.
Wznoszącą się tam, gdzie nie powinno być góry.
Podjechali i wiesz, co znaleźli?
Kości.
Całą górę kości.
Setki tysięcy szkieletów gnijących na jebanej górze.
I zrozumieli, z kim mają do czynienia. Z kim ty masz.
Fung Hai mieli problem.
Skośnemu dłużnikowi połamaliby nogi, postraszyli rodzinę,
ale co mieli robić, gdy Irlandczyk uciekał im do siebie?
Dlatego zatrudnili Damona.
Bo mogę pójść, gdzie im nie wolno,
dać przykład,
żeby każdy zrozumiał, że nikt,
nawet glina, nie uniknie spłaty długu.
Jak możesz z sobą wytrzymać? Jesteś oprychem żółtków.
Nie raduje mnie to.
Ale poręczyłem za ciebie i musisz zapłacić.
Standard to dwa tygodnie.
Ja dam ci policyjny bonus. Trzy tygodnie.
Potem czeka cię podróż do białej góry.
Pierdol się.
Trzy tygodnie, Bill.
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
OPARTO NA ZAPISKACH BRUCE'A LEE
WOJOWNIK
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Dzień dobry, Ah Sahm!
- Boli? - Tylko gdy oddycham.
I siadam.
Myślisz, że to źle?
Spójrz. Zawsze mam go przy sobie.
Przypomina mi, gdzie byłem.
- Co to? - Gwóźdź kolejowy.
Bolo tam pracował.
- Byłeś kulisem? - W Utah. Latem gorąco jak w piekle,
zimą lodowato.
Kaczki szybko się na nim poznały. Gadasz z legendą.
10 lat temu rozniosła się wieść o walczącym na kolei Chińczyku.
Mógł załatwić każdego.
Nazywali go żółtym demonem.
- Zamknij gębę. - Żółty demon?
Ojciec chciał się przekonać. Pojechał do Utah,
żeby przyjrzeć się temu demonowi.
To była kolejna zabawa bogatych, białych skurwieli.
Za zabójstwo płacili 5 dolarów ekstra. Żółty demon zawsze dostawał bonus.
Ojciec nie chciał, żeby białasy zarabiały na jednym z nas. Kupił go.
Kupił? Jak kapelusz?
Nie żartuj.
Ojciec Jun jest też właścicielem twojej cebulowej dupy.
Gównianie wyglądasz. Mam pomysł.
Powinniśmy powalczyć kilka rund.
Przekonać się.
Ja z demonem? Nie jestem idiotą.
Baczność.
Dzień dobry, panie zastępco.
Wiem, że jest pan zajęty, dlatego przejdę do rzeczy.
Wszyscy byliśmy rozczarowani,
gdy sędzia wypuścił aresztowanego przez policję zbira.
To była jebana farsa.
Nasz elektorat żąda, by sprawiedliwości stało się zadość.
- Nie wątpię. - Długo pan służy?
25 lat.
Tak doświadczony człowiek wie, że co jakiś czas
sądy, sędziowie i prawa nie wymierzają sprawiedliwości.
Wówczas zadanie to przypaść powinno władzy wykonawczej.
Miał pan przejść do rzeczy.
Przemoc w Chinatown to znany problem,
lecz nie może wykraczać poza dzielnicę. Burmistrz chce przesłać wiadomość.
Czy burmistrz ma na myśli konkrety?
Doskonale.
Lee! Gdzie, do diaska, jest Bill?!
Prosimy o zabójców i dostajemy to?
- Uważaj, bo daje kopa. - A co to?
Odrobina melasy.
Na specjalne okazje.
Mój ojciec dał dupy, że cię tak załatwił.
Mnie stłukł gorzej.
Złamał sobie dwie kości.
Ja pierdolę!
Nie chciał okazać względów.
Wiesz, że możesz mi ufać?
Wiem.
Bo jestem mądrzejszy, niż wyglądam.
To akurat pewne.
Spieprzaj, psia pizdo!
Po co przyjechałeś?
Nie mów, że dla forsy.
Kto tak walczy, znajdzie robotę za wodą.
Chciałem kogoś odnaleźć.
Dziewczyna. Wiedziałem!
- Dlatego w kółko spieprzasz! - Nie żyje.
Nie żyje.
Przepłynąłeś wodę, dziewczyna okazała się martwa,
a ty masz znak.
Przesrane.
Sam nie wiem.
Długo byłem sam.
Dobrze mieć kogoś, kto cię chroni.
Tak trzymać. To działa w obie strony.
- Co? - Zaufanie.
Muszę wiedzieć, że mogę ci ufać.
Możesz.
Po tym gównie kręci mi się w głowie. Przejdę się.
Jasne.
Tylko nie znikaj.
- Będziesz zadowolona. - Nie przyszłam na zakupy.
Ale skoro przyszłaś, zerknij.
Widzisz?
Jeśli wpadniesz w kłopoty...
Szybko się uczysz.
- Dam ci dobrą cenę. - Nie handluj. Chodzi o Fung Hai.
- O nich? - Ustaw spotkanie.
Wiem, że potrzebujesz fachowców od mokrej roboty, i pomogę.
Ale Fung Hai...
Wielki Mur powstał, by trzymać takich dzikusów z dala.
- Z nimi możesz tylko stracić. - Nie przyszłam tu po twoją radę.
Poprosiłam o spotkanie.
Możesz się zgodzić i zyskać wdzięczność i zarobek albo odmówić.
Oczywiście.
Jak najszybciej.
Ledwie zipie. Przywlókł się o świcie. Stłukli go kulisi.
Oni wyglądają o wiele gorzej. Zaskoczyli mnie.
Mnie zaskakuje, że żyjesz i kłamiesz.
Sam wolałbym nie żyć.
Ktoś cię nieźle potraktował.
- Dowódca nie pracuje w nocy. - Mówiłem, że nic mi nie jest.
Ty wiele mówisz. Czemu cię z nim nie było?
On miał już trzy nocne zmiany.
Nie powinien nocą chodzić sam w takie miejsca.
Święte słowa, pani O'Hara.
Rozmawialiśmy z szefem do podwojeniu patroli, ale budżet już jest napięty.
Za biedny, by malować, za dumny, by bielić.
Czyżbym czuł kawę? Marzę o kubku.
- Naleję. - Dziękuję.
Ja pierdolę!
Pomóż ze skarpetkami.
Na co tam czekasz?
Myślałem, że to Stone miał zmianę.
Świetna dedukcja, Lee.
Zasznuruj mi buty i zamknij, kurwa, gębę.
- Dokąd idziemy? - Nie wiesz?
- Daleko? - Możesz zawrócić.
Masz coś do mnie, Jacobie?
Dużo lepiej znam sadzawkę.
Śledzenie mnie nie przyniesie ci nic dobrego. Jasne?
- Przysłała cię. - Mogę powiedzieć, że mnie spławiłeś.
- Martwisz się o nią czy o siebie? - Nieważne.
- Wszyscy skończymy źle. - Doceniam troskę,
ale wysłucham twojej kaczej pani.
- Dzień dobry. - Pani Carlson.
Gdzie on jest?
Do diabła!
Co ty tu robisz, Buckley?!
Policja! Nie ruszać się!
Dobra. Sprawdźmy, który z nich potrafi wstać.
Na nogi!
Spieprzać z drogi!
Pobudka, degeneraci!
- Panie burmistrzu. - Sierżancie.
Lee!
Kurwy są na górze. Zgarniacie wszystkich skośnych.
Chodź tu.
- Co jest grane? - Rusz się, bo to odkryjesz.
Skośnych na wóz.
Chcesz się bawić?
Na co czekacie?
Na mnie z siekierą?
- W porządku? - Do roboty.
Miło, że się zjawiliście.
- Co to? - Wyciągnął broń.
Omal się nie poszczałem.
Co to znaczy?
Ty jesteś Ah Toy.
- Znasz mnie? - Jak wszyscy.
Mam rozkaz zamknąć bajzel. A ciebie aresztować.
Aresztować? Za co?
Prowadzisz burdel.
Burdel? Nie.
To pensjonat. Dla dobrych dziewcząt.
- Powiesz to sędziemu. - Lepiej się nam zaprzyjaźnić.
Prawda?
Zaprzyjaźnić?
Prezent na chiński Nowy Rok.
Ją też zgarniamy?
Nie. Skończyliśmy.
Dziękuję za współpracę.
- Chcesz coś powiedzieć? - Nie. Nie chcę.
- Nie wiem, co widziałeś... - Nic!
Świętoszkowaty zasraniec!
Myślisz, że łapówka to problem? Otwórz oczy!
Cały ten nalot to problem!
Ty, ja, żółtki, oddział z Chinatown... Wszyscy jesteśmy czyimiś pionkami.
Dlatego zabezpieczę sobie plecy, zanim ktoś wsadzi w nie nóż.
- A dobro i zło? - Dobro i zło?
- Co tu robisz? - Słucham?
W Savannah też są bandyci.
Czemu południowiec dotarł aż tutaj, gdzie nikt go nie zna, żeby zostać gliną?
Nie wtykaj nosa w moje sprawy, a ja nie wetknę go w twoje.
- Coś jeszcze, pani? - Dziękuję, to wszystko.
- Wszyscy w Ameryce mają dwa domy? - Właścicielem budynku jest tata.
- Czemu posłałaś Jacoba? - Czemu przyszedłeś?
Z ciekawości.
Żałowałam ostatniego spotkania. Wiedz, że taka nie jestem.
Jaka?
Należą ci się przeprosiny.
- Gorszych nie słyszałem. - Herbaty?
Pewnie.
- Ty to namalowałaś? - Tak.
Mówiłeś, że dziadek był Amerykaninem?
Kapitanem statku. Pracował dla kompanii herbacianej.
Pewnego roku zachorował. Nie mógł wrócić do Ameryki.
Kupcy dali mu młodą pielęgniarkę i został na zimę.
Pokochał ją i zamieszkali na wsi.
Babcia zmarła, gdy byłem mały,
ale dziadek żył z nami i odszedł, gdy miałem 13 lat.
Uczył mnie i siostrę angielskiego, opowiadał o Ameryce.
- Dlatego chciałeś przyjechać. - Nie chciałem.
Czyli?
Nikomu ich nie pokazywałam.
Czemu?
Nigdy nikogo tu nie zapraszałam.
To zaszczyt.
Owszem.
To dlaczego tu jesteś?
- W Ameryce? - Tutaj.
- Mamy ten sam cel. - Nie wiem, dlaczego cię zaprosiłam.
Chyba jednak wiesz.
Jesteś bardzo pewny siebie.
To mój problem.
Dziękuję za spotkanie.
Szanujemy to, czego dokonaliście.
Mamy propozycję.
Nie lubię, kiedy suki gadają. Ty lubisz?
- Sugeruję posłuchać. - Fung Hai nie potrzebują pomocy,
a na pewno nie od tongi, która gada pizdą.
Domyślałam się, że w ten sposób to odbierzesz.
Dalej gada.
Dlatego cię zabiłam.
Ty suko!
Domyślam się, że masz jakąś propozycję.
Co to było?
Pai by odmówił. Przygotowaliśmy się na to.
- I nie powiedziałeś? - A po co?
Jeśli organizuję spotkanie i ktoś na nim ginie, tracę reputację.
Zrobiłbyś to, gdybyś wiedział?
Na pewno wziąłbym więcej.
Li Yong!
Fung Hai?
Środek do celu.
Możliwe, tylko czyjego?
Gdzie nauczyłeś się tak walczyć?
Wszyscy Chińczycy to potrafią.
- Naprawdę? - Nie.
Jesteś zbirem,
członkiem gangu.
To nie pasuje.
Gdy zsiadłem ze statku, nie miałem wyboru.
Tak mogłem szukać siostry.
- Siostry? - Okazało się, że tego nie chciała.
Ja poślubiłam męża, żeby ratować firmę mojego ojca.
Mama zmarła, gdy byłam mała.
Sama wychowałam siostry.
Gdy interes zaczął upadać...
Nie mogłam pozwolić, by cierpiały.
Blake'owie to jedna z bogatszych rodzin, a Samuel jest burmistrzem.
Przyjaźnił się z ojcem, odwiedzał go po śmierci mojej mamy.
Dla mnie miał uśmiech i słodycze.
Gdy podrosłam, uśmiechy się zmieniły.
Stały czymś innym.
Ale kontrakt z urzędu był naszą jedyną nadzieją na uniknięcie ruiny.
Nie pamiętam, kiedy podjęłam decyzję, ale wystarczyło też się uśmiechnąć.
Czyli ja też się sprzedałam, zupełnie jak ty.
To do ciebie nie pasuje.
Bycie w domu.
Żadnemu z nas nie pasuje.
Następny.
Zanim zaczniecie pisać, wiedzcie, że to pierwszy z nalotów,
organizowanych w związku z nową inicjatywą burmistrza.
Jesteście bezpieczni, panowie. Bez obaw.
- Panowie. - Burmistrzu.
Chyba poczyniliśmy postępy.
Proszę uważać na tych w czarnych garniturach.
To chińskie gangi, najgroźniejsi ludzie w Chinach.
Tacy tu przybywają.
Praworządny kraj, taki jak nasz,
nie jest gotów na równie bezlitosny element.
Utwardźmy serca! Można drukować.
Chwileczkę!
Zdjęcie.
Komendancie, proszę ustawić oddział z Chinatown.
Chcę mieć pamiątkę ich pracy.
- Bill, Harrison, Stone! - Burmistrzu.
Walczyliśmy, by ocalić Amerykę. Mamy ją oddać Chińczykom?
Musimy ich odesłać do domów.
Z poucinanymi włosami nie wrócą.
- Zamknij się. - Słucham?
To chińskie prawo.
Z rozkazu cesarza muszą nosić warkocze.
Nie ma nic złego na myśli. Lee jest zapalonym historykiem.
- Lee? - Tak jest.
Proszę się ustawić.
Dziękuję, ale nie chcę zdjęcia.
Stawaj, Lee.
Zapominam zapytać. Co ci się stało w gębę?
- Długa historia. - I nie chcę jej słyszeć?
- Zapewne. - Proszę się nie ruszać.
Jeszcze.
„Egzotyczne choroby Orientu.
Chińskie gangi zalewają okolicę, a Amerykanie czekają na pracę.
Jeśli nie powstrzymamy zagrożenia,
żółta plaga rozprzestrzeni się na cały kraj”.
Penny Press jest poczytniejsza i ma większy nakład.
Lecz wiem, czemu sądzi pan, że historia należy się Associated Press.
„Chiński atak na amerykańskie wartości”.
To nagłówek?
Po prostu wsiądź.
Dzięki za transport.
- Nieźle. - Mówili, że jesteś nadzieją kung-fu.
A ty potrafisz jedynie chrzanić mi życie.
- Dobrze cię widzieć. - Dopiero przypłynąłeś,
a już dołączyłeś do moich wrogów,
dałeś się aresztować i nie dość, że posuwasz białą,
to jest to żona burmistrza. Co za tydzień?
- Skoro tak to ujmujesz... - Miałeś wyjechać.
Owszem, ale przypomniałem sobie, że nie jesteś moim szefem.
Ojciec nie chciałby, żebyś dał się tu zabić
albo zgnił w kaczym więzieniu.
Dzięki, że mnie wyciągnęłaś. Poważnie. Ocaliłaś mu dupę.
Jak zwykle.
Zrobię to ostatni raz.
Odeślę cię do domu.
Wracaj ze mną.
Nigdy.
W Chinach jestem nikim.
- Bo nie jadę. - Jak ty tutaj!
Zaczyna się wojna między tongami.
Jeśli będziesz po złej stronie, nie zawaham się.
Nie mogę.
Statek odpływa jutro.
Miałaś rację.
Co?
Pozwoliłem ci wyjść za Sun Yanga, żeby mnie ratować.
Zamiast walczyć.
Nie powtórzę błędu.
Myślałem, że będziesz już w domu.
Pogadamy, gdy zmajstrujesz czwórkę dzieci.
- A nie piątkę? - Kurwa! Zapominam o Ethanie.
Mój ulubieniec.
Chlapniesz?
A może alkohol też zostawiłeś w Georgii?
Skądże znowu! Mamuśka ciągle się o to piekliła.
To chodź. Dwa razy.
Dalej. Wal.
- Co? - Nie wiem,
ale zawsze masz coś pod ręką.
Chciałem cię przeprosić.
Brzmi obiecująco.
Jesteś przełożonym i lepiej znasz ulicę. Nie mogę kwestionować twoich wyborów.
Żebyś wiedział.
- Dziwny z ciebie ptaszek. - Jak to?
Gliny rzadko kiedy grzebią trupom w bebechach.
Żyłem na farmie.
Bydło zdycha i trzeba sprawdzić czemu.
Ludzie to nie zwierzęta.
Czyżby?
Mamy tylko większe mózgi, które wmawiają nam, że jesteśmy inni.
Na mój rachunek.
Dobry z ciebie chłopak i będziesz porządnym gliną.
Wiem, bo też byłem.
Kiedyś uda nam się dostać przydział poza Chinatown
i zacznie się prawdziwa policyjna robota.
- Brzmi nieźle. - Do tego czasu
trzymaj łeb nisko i rób, co trzeba, żeby przeżyć.
Chinatown może cię załatwić na setki sposobów.
Po obu stronach granicy. Rozumiesz?
Tak.
Nie.
Jeszcze nie.
Ale zrozumiesz.
Wybacz, że cię opuszczam, zanim skończyłeś, ale jestem umówiony.
- Rozdaj dla mnie. - Fitz mówi, żeby ci nie pożyczać.
- Wpisowe 10 dolarów. - Masz 30.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Wojtek Stybliński